ROK#2.3
posted on 22 Dec 2008 08:37 by whiteliquor in real-of-killing2สัจจะธรรมแห่งการฆ่า ๒ ESOPHAGUS ๓
วัน 17 ส.ค. เวลา ๒๒.๓๐ น.
ผมคิดว่ามันน่าเบื่อเต็มทีแล้ว ไม่สนุกเอาเสียเลย
ตรงหน้าผมตอนนี้มีชาย 2 คนในเสื้อโค้ทสีน้าตาลเข้ม
นั่นอะไรน่ะ? ผ้าพันคอสีชมพูนั่น มันเข้ากันเหลือเกิน...นี่ประชดนะ!!
สาเหตุที่พวกนี้มาหาผม ตอนแรกผมก็ตกใจอยู่นิดหน่อยนะ ผิดคาดเลยจริงๆ
ในความมืดนั้น ผมว่าผมเคยเห็นหมอนี่มาก่อนนะ เจ้าคนหน้าขาวๆซีดๆ
ที่ดูเหมือนว่าชีวิตมันไม่เคยเจอแสงมาก่อน
เงื่อนไขเป็นที่น่าพอใจนะครับ และความคิดสนุกๆบางอย่างก็แล่นเข้ามา
นานมากแล้วที่ผมไม่เคยรู้สึกพอใจเท่านี้มาก่อน
ไม่แปลกหรอกครับ ที่คนที่อยู่เหนือห่วงโซ่อาหารอย่างผมจะทำอะไรก็ได้
นี่เป็นแค่การตอบรับคำเชิญชวน
ว่าแต่ว่าพ่อนักสืบนั่น ผมจะเอาไงกับเขาดีครับ
ให้เขาเผชิญกับความพ่ายแพ้อย่างนี้มันออกจะค้างคาไปหน่อย
แต่ว่า จะแคร์อะไรล่ะ?
หวังว่าสักวันเราคงเจอกันอีกนะ~
---------------------------------------------------------------------
ช่วงนี้เจ้าพวกมีหมายเลขออกมาป้วนเปี้ยนกันเยอะเหลือเกินนะ
นั่นไง!! โผล่มา ทีเดียว 2 ตัวเลย ...
ไม่รอช้า รีบตามมันไปดีกว่า อ๊ะ!!!แย่ละ ห่างไปอีกแล้ว
ชายวัยกลางคน 2 คน ในเสื้อไหมพรมถักสีขาว 2 คน เดินฝ่าฝูงชน
ที่กำลังข้ามถนนจากฟากหนึ่งไปยังอีกฟากหนึ่ง
แล้วเลี้ยวเข้าซอยที่มุ่งตรงไปยังถนน Hangman
ฝ่ายที่เดินตามจนเกือบจะวิ่งอยู่แล้ว ล้วงมือเข้าไปที่เสื้อด้านซ้ายมือของตัวเอง
รอให้ออกไปโผล่ที่สวนสาธารณะก่อนเถอะ ได้จุดพลุกันแน่ๆ
-------------------------------------------------------------------
ยังจำวันนั้นได้ติดตา วันเวลาแห่งการสูญเสีย
ทั้งๆที่ไม่ใช่คนเริ่ม แต่กลับถูกฉุดดึงให้อยู่ในวังวนที่มืดมิดนี้
วังวนแห่งการตามล่าล้างแค้น
วังวนแห่งการฆ่า โดยใช้ความยุติธรรมบังหน้า ความคิดโสมมที่แท้จริง
------------------------------------------------------------------------------
" James .....ไปทำอะไรมาเหงื่อโชกเลย?"
"ก็ดีกว่าเลือดโชกแหล่ะนะ..."
นึกแล้วมันน่าหงุดหงิดใจไม่หาย 2 คนนั่น ทั้งๆที่จับตามอง
แทบจะสะกดอยู่แล้ว มันกลับหายไปต่อหน้าต่อตาเรา
ได้ยังไงกัน? หงุดหงิดจริงๆเว้ย
เคยเจอพวกมันจังๆล่าสุด แต่ก็ถูกยิงตกสะพาน นึกว่าจะตายซะแล้ว
แถมไอ้ถุงอะไรที่น่าสงสัยนั่นก็วืดไปอีก ไม่รู้เลยว่าอะไร
แต่จะให้เดาก็พอจะรู้อยู่แหล่ะนะ
เกลียดพวกมันจริงๆ มีกันเยอะเกินไปแล้ว
ทั้งๆที่เจอแต่ก็จัดการล้างบางมันให้หมดไปไม่ได้สักทีว่ะ หงุดหงิด
--------------------------------------------------------------
"เฮ้!!! James!!! เฮ้!!!"
"อ่ะ!!! ครับ!!"
"นายเหม่ออะไร? มีอะไรรึเปล่า?"
เขาส่ายหน้าปฏิเสธไป เฮ้อ~ คิดมากจนได้นะเรา
เดินตามเพื่อนร่วมงานเข้าไปที่ห้องประชุมที่ทีมงานคดีก่อการไม่สงบรวมตัวกันอยู่
และกำลังรวมหัวคิดหาทางรับมือกับพวกก่อการไม่สงบที่มีเกลื่อนเมืองorient city
James เป็นเจ้าหน้าที่พิเศษทีได้รับการไว้วางใจมาก
เนื่องจากเขาสามารถแยกประชาชนกับพวกมีหมายเลขออก ถึงจะจับเป็นๆไม่ได้ก็เหอะ
แต่เวลาที่จะถอนรากถอนโคนยังมีอีกเยอะนี่เนอะ
-----------------------------------------------------------------------
to be continue หลังปีใหม่จร้า~